Emperyalizmin güncelliğini tartıştığımız bu sayımızda emperyalizmin en somut görüntülerinden biri olan Siyonist İs­rail’in Filistin işgalini konu eden önemli bir röportajı Mevlüde Ecem Öksüz, Halka Dergi için çevirdi. Leyla Halid meselenin esaslarından kopmadan güncel görüntüleri üzerine konuşuyor. capiremov.org’dan alıntıladığımız röportajı[1] paylaşıyoruz.

***

Leyla Halid, Fil­istin Halk Kurtuluş Ceph­esi’nin (FHKC) Merkez Komite üyesi, 75 yıldır Ürdün’de mülteci olarak yaşayan bir Filis­tinli.

Bu röportaj, 2023 yılı Ekim ayında Johan­nesburg, Güney Afrika’da Uluslararası Halk Meclisi tarafından düzenlenen İnsanlık So­runları Uluslararası Konferansı’nın iletişim ekibi tarafından ortaklaşa gerçekleştirildi. Konferans sırasında Leyla Halid, Filistin’i ve halkını savunma mücadelesinden bah­sederek İsrail’in Filistin’de gerçekleştirdiği toprak gaspını ve şiddetini kınamıştır.

Genel bağlamda, Siyonist işgale karşı Filistin direnişi açısından tarihsel bir kuvvetlenme mi görüyoruz? Tarihsel ve ideolojik olarak farklılaşan gruplar arasında oluşturulan birlik hangi faktörlere dayanıyor?

Öncelikle, 1987’de gerçekleşen devrim ve İn­tifada’dan beri bir ar­adayız. FKÖ liderliğinin arkamızdan imzaladığı Oslo Anlaşmaları’ndan sonra birleşmek zorundaydık. Her zaman ulusal birlik için çağrıda bulunuyoruz, çünkü işgal altındaki bir halk için birlik bir silahtır. Sahada hep birlikte çalışıyoruz.

İsrailli Bakan Gideon Sa’ar bir röportajında “Bu savaştan sonra Gazze topraklarının daha da küçük olması gerekiyor.” dedi. Bu, Siyonistler­in Gazze’ye yönelik şiddetli saldırısının altında yatan gerçek niyetin kanıtı olabilir mi?

Gazze şimdi dünyanın her yerinde. Filistinlilerin mü­cadelesini destekleyen dünya halkları sayesinde Gazze toprakları artık tüm kıtalara yayılıyor. Öldürse­ler, öldürseler ve öldürmeye devam etseler de, Gazze’de hâlâ yaşam olacak. Şimdi sizler Gazze’nin gözlerisiniz, siz medyasınız.

Sadece bir seçeneğimiz var: Savaşmak, topraklarımızı ve kendimizi bu işgalden kurtarmak. Siyonistler, Na­zi’lerin yaptıklarını yapıyorlar, hatta daha kötüsünü, çünkü artık yeni silahlar var. Bir Holokost yapıyorlar. Yaptıkları savaş suçu.

BM, Gazze konusunda bir karar üzerinde tartışıyor. BM’nin eylemlerinin Filistinliler için fark yaratacağına dair umudunuz var mı?

BM, 1948’de İsrail’i bir devlet olarak tanıdı. Bizi, kendi kaderlerini tayin hakkına sahip bir halk olarak tanı­madı. 1948’de Siyonist grupların milisleri tarafından zorla çıkarıldığımız anavatanlarımıza dönme hak­kımızı tanımadı. O zamandan beri uygulanmayan birçok karar aldılar. Dün [16 Ekim], Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, İsrail’in saldırısını kınayan Rus tasarısını kabul etmedi. Bugün dünya ülkelerinin ken­di çıkarlarına göre bölündüğünü biliyoruz ve ABD’nin çıkarı, adına İsrail dedikleri Filistin’deki üslerini, cephaneliklerini savunmaktır.

Şu anda dünyada, Filistinlilerin kendi devletlerine sa­hip olma ve bu devlette onur ve adaletle yaşama hak­kını destekleyerek caddeleri dolduran binlerce insan var. BM’ye tâbi değiliz, her şeyden önce kendimize tâbiyiz. Bu, bizlere acıları göğüsleme gücünü veriyor. Vatanımız için, topraklarımızı özgürleştirmek için kanımızla, bedenimizle, ailelerimizle bedel ödemeye hazırız. Özgürlük fedakarlığı gerektirir.

İsrail ve müttefiklerinin Filistin direnişini terörizm olarak nitelendirmeye çalışması söz konusu. Bu tanımlamaya nasıl tepki veriyorsunuz?

Onların teröristler hakkında konuştuklarını biliyoruz ama asıl onlar terörizmin kahramanlarıdır. Emperyal­ist güç dünyanın her yerinde; Irak’ta, Suriye’de, farklı ülkelerde… Şimdi Çin’e saldırmak için hazırlanıyorlar. Terörizm hakkında söyledikleri her şey, nihayetinde kendileri hakkında. İnsanların silahlı mücadele de dahil olmak üzere tüm araçlarla direnmeye hakkı vardır. Birleşmiş Milletlerin tüzüğünde yer alır bu. Yani aslında insanların özgürlüklerini geri kazanmak için direnme haklarını ihlal ediyorlar. Ve bu, her zam­an söylerim, temel bir kuraldır: Baskı varsa, direniş de vardır. İnsanlar işgal ve baskı altında yaşamayacak­lar. Tarih bize insanların direndiğinde onurlarını ve topraklarını koruyabileceklerini öğretti.

Bizim bir direniş tarihimiz var. Bir vatanı yeniden kazanmak ve özgür olmak için nesilden nesile çalışmak gerektiğini en başından ilan ettik. Filistin’de ne oldu? Kendi topraklarımızdan çıkarıldık, dışarıdan gelenler silahlarla geldiler ve Filistin’de katliamlar yaptılar. Bunu Siyonist hareket hazırladı ve o zamandan bu zamana Batı onları destekliyor.

Tarihi Filistin’de ve diasporada, mücadelenin ön saflarında yer alan yeni bir Filistinli nesil görmek nasıl hissettiriyor?

Bizim bir direniş tarihimiz var. Bir vatanı yeniden ka­zanmak ve özgür olmak için nesilden nesile çalışmak gerektiğini en başından ilan ettik. Filistin’de ne oldu? Kendi topraklarımızdan çıkarıldık, dışarıdan gelenler silahlarla geldiler ve Filistin’de katliamlar yaptılar. Bunu Siyonist hareket hazırladı ve o zamandan bu zamana Batı onları destekliyor. Bu destek onların cephanelikleri, Arap ülkelerindeki ve Orta Doğu’daki temelleri.

Tutumlarını haklı çıkarmak için “yeniden teröristlerle karşı karşıyayız” demek istiyorlar. Asıl terörizm budur. Ayrıca, İsrail tarafından ve halkımıza karşı olan diğer hükümetlerce temsil edilen “Devlet terörü” de var.

Latin Amerika’yı Amerika Birleşik Devletleri’nin arka bahçesi olarak adlandırmayı hayal edin. İnsanları, topraklarını, hatta hükümetlerini bile aşağılıyor­lar. Onlarla müttefik olanlar bunları söylemek zo­runda bırakılıyor. Bu şu demek oluyor; insanları, ülkelerinde yaşama özgürlüklerini, su veya diğer doğal kaynaklar dahil olmak üzere kaynaklarına sahip olma özgürlüklerini umursamadıkları anlamı­na geliyor. Daima petrol sahibi ülkelerin petrolünü çalmak istiyorlar. Venezuela’da ne olduğuna bakın. ABD demokrasi istemiyor, korku ve nefreti “insanları demokratize etmek” sloganı altında yayıyor, sanki insanlar ihtiyaç duydukları, istedikleri şeylere ulaşa­cak zekaya sahip değilmiş gibi. Tabii sonra insanların isyan dışında başka seçeneği kalmıyor.

Pinochet döneminde Şili’de olanlara bakalım, o da soykırımdı. Arjantin’de ne olduğuna bakalım… 60 yıldır kuşatma altında olan Küba’da ne olduğuna bakalım. Küba hâlâ onların karşısında duruyor, Küba halkı kendi ülkesini inşa ediyor. Koronavirüs döne­minde tüm dünyaya doktor ihraç ettiler. Bu durum, bu ülke halkının isyan ettiğini, ülkelerinde sosyaliz­mi ilan ettiklerini ve bunun dış dünyada bir karşılığı olduğunu gösterdi. Küba’yı örnek alıyoruz. Onlardan öğrendiğimiz derslerden biri de bu.

1969’da genç bir kadın olarak bu işgale ve baskıya karşı kahramanca bir mücadele verdiniz. Yıl 2023 ve Apartheid İsrail’in saldırısı o zamankinden bile daha kötü. Şu an nasıl hissediyorsunuz? Sizi mücadele etm­eye motive eden nedir?

15 yaşındayken savaşmaya başladım. Arap milliyetçi­si bir harekete katıldım ve o zaman üye olarak kabul edilmedim. “Sen gençsin” dediler. “Tamam, yardımcı olabilirim” dedim. Aktiftik, gösterilere giderdik. Lüb­nan’da yaşıyordum. Arap milliyetçi hareketinin lideri Filistin Halk Kurtuluş Cephesi aracılığıyla devrime katıldım.

Her şeyi öğrenmek zorundaydım. İlk görev bir uçağı kaçırmaktı, bunu hiç duymamıştım. Bizim termi­nolojimizde “mücadele” var, “savaş” var, hatta hap­ishanelerde de olabiliriz. Eğitilmiştim ve zaten FHKC, başlangıçtan itibaren, “erkekler ve kadınlar özgürlük savaşında” sloganıyla hareket ediyordu. Sadece Fil­istinlileri değil, hangi ulustan olursa olsun baskı ve zulüm gören bütün kadınları da temsil etmek için bu ilke aynen uygulandı. Düşünce ve fikirlerimizde, Filis­tin meselesi sadece Filistinliler için değildir, uluslara­rası özgürlük hareketinin bir parçasıdır.

Uçak kabinindeyken kendimi tanıtmak zorundaydım, 1967’den sonra şehit olan ilk kadının adını aldım; Şadia Ebu Gazali. Kaptana “Che Guevara birimind­en geldik” dedim, kurtuluş hareketiyle aramızdaki bağlantıyı anlaması için. Bu kullandığımız bir taktik­ti. Bunu yaptık çünkü dünyanın bize kulak vermesini istedik, çünkü biz kamplardayken bize kulak vermi­yorlardı, biz uyurken kamplarımız havaya uçtuğunda bize kulak vermiyorlardı. Hapishanelerdeki kadın ve erkek mahkumların acılarını ve oradaki işkenceleri duymadılar.

Bunu yaparsak, insanların duyacaklarını düşündük. “Neden? Onlar kim?” diye soracaklardı. Bu eylemi etkileyici bir şekilde ve kimseyi incitmeden yap­mak istedik. Bunu yaptık; temiz bir operasyondu. Tutsaklarımızı serbest bırakmak istedik. Yolcuların çatışmayla hiçbir ilgisi olmadığını çok iyi biliyorduk. Hazırdık ve liderlerimiz tarafından hiç kimsenin zarar görmemesi konusunda talimat almıştık.

Kadın olmak ve genel olarak Arap kadınlarının imajı hakkında ise; hepsinin peçeli olduğu, hayattaki rolünün sadece evlenmek, çocuk sahibi olmak olduğu ve kocası veya babası tarafından kontrol edildikleri bir gerçek. Bu gerçeği ulusal mücadele aracılığıyla değiştirmek zorundayız.

Bunu yaptık çünkü dünyanın bize kulak vermesini istedik, çünkü biz kamplardayken bize kulak vermiyorlardı, biz uyurken kamplarımız havaya uçtuğunda bize kulak vermiyorlardı. Hapishanelerdeki kadın ve erkek mahkumların acılarını ve oradaki işkenceleri duymadılar.

Filistin’in özgürlüğü adına kritik zamanlardan geçerk­en uluslararası topluma mesajınız nedir?

Öncelikle medyaya çağrı yapıyorum. Siz. Siz de mü­cadele eden insanlarsınız. Bu pozisyondaki herkes ve onların kameraları, mücadele hakkındaki gerçekleri aktaracak. Yani bizi desteklediğiniz için bizim elçiler­imizsiniz. Medyanın çeşit çeşit hali vardır; bunlardan biri zalimlere çalışır ve mevcut durumda zalimler me­sajlarını iletmek için yeterince güçlü araçlara sahip­ler. Siz de dünyaya bir mesaj verebilecek kadar güçlü olabilirsiniz.

Bizler sırtımızı mücadele eden insanlara yaslıyoruz. Devletlere bağlı değiliz, bize destek olduklarını ilan etseler bile… Bulunduğunuz çevrelerdeki ilerici, mü­cadelenin gerçeklerini ve mücadelemizin kapitalizm ve emperyalizmle ilişkisini yayan güçlere bağlıyız. Unutulmamalı ki Siyonist hareket, emperyalistlerin bir parçasıdır. Her yerde insanlığın düşmanlarıdır.

Dünya genelindeki insanları ise İsrail büyükelçilerini/ elçilerini topraklarından kovmaya ve ayrıca ülke­lerindeki elçilikleri kapatmaya çağırıyorum. Çünkü hâlâ sizin topraklarınızda bulunuyorlarsa bu, on­ların devleti insanlarımızı öldürüyorken sizin onları büyükelçiler olarak tanıdığınız anlamına gelir. Eğer Filistin mücadelesinin yanında olduğunuzu söylüyor­sanız, harekete geçin.

---

[1] Röportaja şuradan ulaşabilirsiniz: https://capire­mov.org/en/interview/leila-khaled-where-there-is-repression-there-is-resistance/